Homepage Stella Maris
                                      Welcome on our NEWSPAGE

Russische zeeman in ziekenhuis na ontploffing - 28/12/2011

GENT- De 49-jarige Rus Oleg Fedorenko brengt de kerst- en eindejaarsdagen noodgedwongen door in het Gentse ziekenhuis AZ Sint-Lucas, mijlenver van huis. De man liep zware brandwonden op na een ontploffing op zijn schip Sormovskiy. Om zijn leed te verzachten brengen vrijwilligers van Stella Maris de man elke dag een bezoekje.

Toen Oleg Fedorenko (49) op 16december aan het werk was in de machinekamer van het schip Sormovskiy, ontplofte een dieselmotor. De man raakte verbrand aan het gezicht, de hals en de armen en werd naar het AZ Sint-Lucas gebracht. Ondertussen zijn de wondjes in zijn gezicht al behoorlijk goed genezen, maar aan zijn rechterarm heeft hij een huidtransplantatie nodig. De man zal zeker nog drie weken in het AZ liggen, mijlenver van huis, en dat zonder één woord Nederlands of Engels te spreken.

Ann Van der Sypt van zeemanshuis Stella Maris werd drie dagen na het ongeval op de hoogte gebracht en sindsdien bezoekt zij, of een andere vrijwilliger, Oleg elke dag. 'Ik doe zijn was en neem wat fruit of chocolade mee.'

Tolk

En wat belangrijker is: iedere dag zoekt ze een andere zeeman of een student Russisch om te tolken. 'Zo heeft Oleg iemand om mee te praten en kan het verzorgend personeel hem vragen stellen.'

'Die eerste dagen zonder tolk waren echt moeilijk', zeggen verpleegsters Maura Maes en Nathalie Van Rysselberghe. 'Wij brachten zijn eten, maar Oleg at er geen hap van. Achteraf vertelde de tolk ons dat Oleg hoge koorts had én dat hij ons voedsel niet kende. Russen eten blijkbaar geen gekookte groente. Daarom geven wij hem nu elke dag puree met rauwe groentjes, dat is zijn lievelingskost.'

Oleg apprecieert de moeite die de verpleegsters voor hem doen enorm. 'Het zijn mooie, hardwerkende meisjes', laat hij weten via tolk in spe Thomas Van Kampen. 'We kunnen steeds beter met elkaar communiceren via gebarentaal en Google Translate.'

Ondanks de feestdagen is Oleg blij dat hij in Gent ligt en niet in Rusland. 'Ik word hier zeer goed verzorgd. Ik mis mijn volwassen dochters enorm, maar ik wil ze pas terugzien als ik weer de oude ben. Ondertussen houden we elke dag contact via internet.'

Fles champagne

Dat hij weer de oude wordt, heeft zijn dokter hem al beloofd. 'Als ik terug aan het werk ben, dan kom ik zeker weer naar Gent. Met een fles champagne, voor Ann.'

Bron De Gentenaar 28-12-2011 Marieke Van Pee

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Translation by Google Translate

Russian sailor in hospital after explosion - 28/12/2011

GHENT - The 49 year old Russian Oleg Fedorenko brings the Christmas and New Year days forced by the hospital AZ Sint-Lucas Ghent, miles from home. The man was badly burned after an explosion on his ship Sormovskiy.
His volunteers bring relief to the husband of Stella Maris daily visit.

When Oleg Fedorenko (49) on 16 December was at work in the engine room of the ship Sormovskiy, a diesel engine exploded. The man was burned on the face, neck and arms and was taken to the AZ Sint-Lucas charged. Meanwhile, the wounds in his face pretty good cure, but his right arm he has a skin graft.
The man will surely be three weeks in Arizona, miles from home, and without a word of Dutch or English speaking.

Ann Van der Sypt of Stella Maris seamen was three days after the accident informed and since then she visits, or another volunteer, Oleg every day.
"I do his laundry and get some fruit or chocolate back."

Interpreter

And more importantly, they look different every day sailor or a Russian student to interpret.
"For example, Oleg someone to talk to the nursing staff and can ask him questions."

"Those first days were really difficult without an interpreter," said Maura nurses Maes and Nathalie Rysselberghe. "We brought his food, but ate not a morsel of Oleg. Afterwards the interpreter told us that Oleg had high fever and that he did not know our food. Russians apparently did not eat cooked vegetables.
Why we give him mashed with raw vegetables every day, that's his favorite takes. "

Oleg appreciates the efforts of the nurses for him enormously. "They are beautiful, hard working girls", he know by prospective interpreter Thomas Van Kampen.
"We increasingly communicate via sign language and Google Translate."

Despite the holidays Oleg happy he is in Ghent, and not in Russia. "I am very well treated here. I miss my daughters grown tremendously, but I just want to see them again when I am old.
Meanwhile, we touch every day via the Internet. "

Bottle of champagne

That he will be the old again, his doctor had been promised. "When I am back to work, then I definitely come back to Ghent. With a bottle of champagne, for Ann. "

Vrouwen breien zeshonderd mutsen voor zeemannen - 28/12/2011

GENT- Omdat ook zeemannen een mooie kerst verdienen, delen vrijwilligers van Stella Maris zeshonderd mutsen uit op de schepen. Die cadeautjes werden de voorbije maanden gebreid door de vrouwen van de mutsenclub.

Aan het Sifferdok ligt het vrachtschip Pu Lan Hai aangemeerd. Aan boord zitten 29Chinezen die de kerstdagen ver van huis vieren.

Om hen het gevoel te geven dat er ook iemand aan hen denkt, hebben Stella Maris-vrijwilligers Jos Vernaeve en Kaatje Rasschaert voor elk een muts mee, die werd opgevuld met snoep en gadgets.

Lustige breisters

De mutsen werden de afgelopen maanden gemaakt door de lustige breisters van de mutsenclub die elke eerste dinsdag van de maand samenkomen in het Zeemanshuis. En voor de inhoud hebben verscheidene sponsors gezorgd.

Berekoud

Zeemannen Shan Bing en Giu Jian Quan stralen wanneer ze hun muts krijgen.
'Natuurlijk is het tof om een cadeautje te krijgen. Vooral als je, zoals ons, zeven maanden van thuis weg bent en je familie mist.'
'Dit is het perfecte cadeau voor de bemanning', zegt ook kapitein Shen Wenwej. 'Voor ons is het hier berekoud en zo'n muts komt dus goed van pas.'
De vrijwilligers zijn al bezig van de vrijdag voor kerst met het uitdelen van mutsen en ze gaan door tot na nieuwjaar. 'We zorgen ervoor dat elke zeeman die in die periode in Gent komt een muts krijgt', zegt Ann Van der Sypt van Stella Maris.

Bron: De Gentenaar Marieke Van Pee

Vrachtschip de Destiny kan op 15 januari uitvaren na maanden aan de ketting


De Destiny mag waarschijnlijk kort na Nieuwjaar de haven van Gent verlaten. Het vrachtschip ligt daar al sinds mei aan de ketting wegens onbetaalde schulden van de rederij. De Destiny is nu verkocht en de schulden zijn bijna allemaal vereffend.

BRON: AVS televisie 31-12-2008 

Click on the picture to see the video



CHRISTMAS 2008 at STELLA MARIS GHENT  -
Video report from the local televisionstation AVS

Click on the picture to see the video
(3'51 min.)









------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Als thuis nooit dichterbij komt
Zeelui al maanden vast op schip dat in de Gentse haven aan de ketting ligt


Click on the picture to see the video from VTM news

GENT - Ze hebben het koud en ze vervelen zich, de mannen van de Destiny I, een Grieks vrachtschip dat nu al zes maanden in de Gentse haven aan de ketting ligt. 'Als je vaart, ben je bezig. Dan kijk je ook altijd uit naar de volgende haven. En op een keer is die volgende haven... thuis! Maar nu?'

Maatschappelijk assistente Ann Van der Sypt (47) is een van de drie scheepsbezoekers van Stella Maris, het zeemanshuis in de haven van Gent. De Destiny I - what's in a name? - is een Grieks schip dat vaart onder Panamese vlag en al sinds 7 mei van dit jaar in het Sifferdok in de Gentse haven aan de ketting ligt. Het schip was geladen met 21.000 ton melasse, een chemische stroop. Technische mankementen en disputen met schuldeisers maakten dat het schip niet weg kon uit Gent. De 27-koppige bemanning - een Griekse kapitein, 18 Filippino's en 8 Roemenen - zijn inmiddels vervangen door een crew die tot doel heeft het schip bedrijfsklaar te houden. Sinds begin augustus heeft de Griekse kapitein Dimitrios Oikonomou (60) het bevel over zeven manschappen: een Turk en zes Srilankanen.

Ann, in een winddichte jas en met zware schoenen aan de voeten, neemt gezwind de loopbrug naar het dek. Ze heeft voor de kapitein enkele oude Griekse magazines op de kop getikt. Hij is er blij mee. Voor de mannen heeft ze een doos kleren. Eerder regelde ze al twee fietsen, zodat ze een keertje de stad in kunnen. Waar ze dat allemaal haalt? 'Bij goeie mensen', zegt ze. 'Er zijn er meer dan je denkt.'

De mannen zijn blij met de kleren, want het is koud aan boord van de roestige tanker. 'Dertien graden', zegt de kapitein, 'maar ik heb er geen last van.' De Srilankanen wél. Sommigen hebben een muts, gekregen van Ann, tot diep over hun oren getrokken en ze dragen een al of niet versleten fleece. Maar ze blijven bibberen. Cevdet Önder (48), de Turkse tweede werktuigkundige van de Destiny I, is al de hele dag in de weer om een generator te vinden die voldoende stroom levert om de kajuiten te verwarmen. 'Ofwel zijn die dingen schandalig duur, ofwel zuipen ze diesel', zegt hij. Er is nog een probleem: 'Die generatoren leveren 220 volt, terwijl wij hier op 110 draaien.'

'De temperatuur is niet hun grootste zorg', zegt Ann Van der Sypt. 'Ze vervelen zich.' Het duurt even voor ze dat willen toegeven, maar eens de kapitein zijn rug heeft gedraaid, komen de tongen los. 'Natuurlijk vervelen we ons', zegt vierde werktuigkundige Neel Dayarathne (39). 'We lopen per tweeën wacht. Elk zes uur. We wandelen voortdurend van de voorsteven naar de achtersteven. Als we varen is zoiets best spannend. Maar nu?' Anil Fernando (50): 'Als je vaart, ben je bezig. Dan kijk je ook altijd uit naar de volgende haven. En op een keer is die volgende haven... thuis! Maar nu?'

Niet dat kapitein Oikonomou niet weet wat er gaande is. 'Deze situatie is voor niemand prettig', zegt hij. 'Daarom hou ik me hier ook gedeisd. De deur van mijn kajuit staat altijd open, behalve als ik slaap. Als mijn deur open staat, weten mijn mannen dat ze mij mogen storen. Wij hebben er niet voor gekozen om hier al die maanden op elkaars lip te zitten. Als het dan toch gebeurt, moet je er het beste van maken.'

De mannen smoren de ene sigaret na de andere. 'Ze hebben niets anders', zegt Ann. Als ik de kapitein zeg dat hij rookt als een Turk, moet hij lachen. Een Griek die rookt als een Turk? Ha! Cevdet Önder doet er een schepje bovenop: 'Zin in een Turkse koffie?' 'Neen,' lacht de kapitein, 'geef hem maar een Griekse!'

Ze zijn gastvrij, de mannen van de Destiny. Kok Ashton Delantha Rozairo (36) staat in een dikke jas in enkele potten te roeren. 'Het eten voor straks', zegt hij. Ik zeg hem dat het lekker ruikt. Hij excuseert zich voor de keukengeuren in het schip. 'We hebben de afzuigkap afgezet omdat we anders te veel warmte naar buiten zuigen', zegt hij. Ann en ik mogen mee-eten: een echte Srilankaanse kerrie! We verbranden onze mond en daar moeten de mannen om lachen. 'We hebben er nochtans niet te veel chilipeper in gedaan!'

Als we op het dek foto's maken, neemt Devasagayam Ratnaraj (60), de derde stuurman, me even apart. Hij staat te klappertanden. 'Ik mis mijn familie', zegt hij. 'Geloof je dat?' Ze missen allemaal hun familie, als ik het hen even later vraag. 'Mijn dochtertje is anderhalf', zegt kok Ashton. 'Ik hoop dat ze mij nog herkent als ik thuiskom.'

'Ze vertellen mij veel', zegt Ann Van der Sypt. 'Ze zijn spraakzamer tegen een vrouw dan tegen een man. Ze zijn blij met die gesprekken, en ik ook. Ik ben een sociaal mens. Die contacten maken mij rijker.'

Ik vraag aan de mannen of ze goed betaald worden. Een bedrag willen ze niet noemen, maar ik leer dat het tussen de 150 en de 200 euro in de maand ligt. En ik moet in de krant schrijven dat ze zeer tevreden zijn over hun scheepsagent, Anna Marine in de Srilankaanse hoofdstad Colombo. 'Een goeie agent', zegt smeerder Christy Fernando (48). 'We worden netjes op tijd betaald en alles legaal. Er zijn er andere...'

Vorige week kwam het nieuws dat het schip een nieuwe eigenaar heeft, na de gedwongen verkoop van de Destiny I door de Gentse havendienst. Sommigen hopen dat ze nu snel weg kunnen. 'Ze hebben ons gezegd dat het rond 15 december zal zijn', zegt Anil Fernando. 'Ik ben katholiek. Ik wil graag thuis zijn met Kerstmis.' Maar niet iedereen wil al meteen naar huis, zoals Neel Dayarathne, een van de twee boeddhisten in het gezelschap. 'Ik heb een contract van zes maanden. Als ik nu al naar huis ga, zal ik maar voor vier maanden betaald worden.' 'De kans is groot dat ze allemaal moeten vertrekken', zegt Ann. 'Het gebeurt zelden dat een nieuwe eigenaar de oude bemanning overneemt.'

Ze wachten geduldig af. Af en toe gaan ze naar het zeemanshuis of naar de stad. 'Hier kan dat nog', zegt Chamith Lalinda (34), pasgetrouwd en walkietalkie in de aanslag. 'Er zijn havens waar we om veiligheidsredenen zelfs niet van boord mogen!' 'Ja ja,' zegt Cevdet Önder. 'Sinds 9/11 denken ze dat we allemaal potentiële terroristen zijn. Ik ben een moslim. Ik weet waarover ik spreek.'

Als Ann en ik de loopbrug naar beneden lopen, roepen de mannen van hoog in het schip: 'Please, come again.'

DE GENTENAAR op ZONDAG 30-11-2008 Dirk Musschoot, foto's Pol De Wilde
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 Haven van Gent ontvangt recordschip en -lading

Donderdag 20-11-2008 13:37 - Vanmorgen is in de Gentse haven een schip binnengevaren dat groter is dan alle schepen die daar ooit zijn aangemeerd. Het schip komt een lading ijzererts uit Brazilië leveren aan staalbedrijf ArcelorMittal.


Het schip is bijna 37 meter breed terwijl de sluis op het kanaal Gent-Terneuzen maar 38 meter breed is. Het was de eerste van drie testvaarten, en die is probleemloos verlopen, zegt woordvoerder Jan Cornelis van ArcelorMittal. “We hopen om in de toekomst een of meerdere schepen van dat type vast in te leggen voor transporten tussen Brazilië en ArcelorMittal Gent”, legt Cornelis uit.

“Het is zo dat we jaarlijks ongeveer 5,5 miljoen ton ijzererts importeren. Wanneer je weet dat deze schepen een capaciteit hebben van 83.000 ton, dan gaat het eigenlijk om 65 vaarten op jaarbasis. Dus meer dan één per week”, aldus Cornelis.
 


Havenschepen Sas Van Rouveroij (Open VLD) is blij met de komst van het grotere schip, maar benadrukt dat alleen de bouw van een tweede, grotere, zeesluis in Terneuzen de concurrentiële achterstand van de Gentse haven op andere havens kan wegwerken.


BRON: De
Redactie.be 20-11-2008

 

 

Haven van Gent ontvangt recordschip en -lading

 

De Westsluis in Terneuzen kreeg deze morgen zijn breedste schip ooit te schutten met de 36,5 meter brede “Alam Permai”, die met een recordlading ijzererts op weg was naar staalproducent ArcelorMittal Gent. De haven van Gent zet hiermee een bijkomende stap in de optimalisatie van zijn nautische toegankelijkheid.
Aan de proefvaart met de "Alam Permai" (die 229 meter lang is) ging een diepgaand nautisch onderzoek vooraf, met onder meer simulaties in het Waterbouwkundig Laboratorium van Borgerhout. Maar het was wachten op de eerste proefvaart. Als ook de volgende proefvaarten (met een diepgang tot 12,5 m) positief verlopen en de lat qua breedte definitief op 37 meter gebracht wordt, wil ArcelorMittal Gent, dat jaarlijks zowat acht miljoen ton grondstoffen naar Gent aanvoert met panamaxschepen, structureel gebruik gaan maken van dit type schepen voor zijn bevoorrading. Gent blijft hameren op de noodzaak aan een nieuwe grotere zeesluis in Terneuzen. 

Bron:  De Lloyd van 20.11.08